Hala, deska
i jedna para rąk za dużo

Tomek uczył się u stryja pod Wrześnią, w 2014 wynajął halę na Dąbrowskiego i został.

U stryja w warsztacie zaczął jako nastolatek — najpierw zamiatał wióry, potem nauczył się ostrzyć dłuta, a w końcu robić szuflady, które się nie wykrzywiają. Po wojsku przez kilka lat jeździł na budowy, ale ciągnęło go z powrotem do drewna.

Halę na Jeżycach znalazł przez ogłoszenie w gazecie. Stara fabryczka, nieogrzewana, z dachem, który ciekł. Pierwszą zimę przepracował w kurtce. Dziś dach jest naprawiony, a po Tomku w warsztacie chodzi jeszcze dwóch ludzi — Kuba i Sławek, obaj po szkole stolarskiej w Swarzędzu.

Nazwa „Słój" wzięła się stąd, że pierwsze, czego stryj uczył, było czytanie słojów. Po nich poznaje się, skąd deska, jak rosło drzewo i jak się będzie zachowywać. Reszta to już tylko robota.